|
|
|
Çavuş Dayının kızı
Fatma'nın oğlu
Şair
Mertcan YALÇINKAYA

|
|
Bünyamin
amca sevgiler sana.
Ütük
zor bulur senin gibilerini.
Ne
iyi insansın sen,
Yardımsever,
her zaman içten.
ALLAH
razı olsun senden.
Met
eder her kişi seni.
İnşallah
istediğin olur,
Nimetin
hep bol olur.
İlmin
aklın sağlıklı kalır,
Lafların
neşeli kalır.
Temiz
kalbin, güler yüzün,
En
iyi şekilde kalır,
RABB’im
seni her zaman korur…
Mertcan Yalçınkaya
|
EN İYİ ZAMAN: ŞİMDİ
En iyi zaman şimdi,
Her soruda, her cevapta.
En iyi zaman şimdi.
Her selamda, her kelamda
Hiç yüzüstü olmamak için,
Kendini savunabilmek için;
En iyi zaman şimdi…
Mertcan Yalçınkaya
|
|
ÜTÜK
AŞKI
Ütüğe
aşığım ben,
Temiz insanları yüzünden.
Ütük
bana sanki Paris,
Kim derdi Ütük olur Paris.
Âşık olan başka görür.
Şairin Ütük aşkı var.
Kimsede yok eşi benzeri;
Irmaklardan coşup akan aşk.
Mertcan Yalçınkaya
|
|
|
ATATÜRK-1
Beni gördün mü Atatürk?
Aramızda kalmasın engebe,
Gör beni Atatürk,
Duy beni.
Sımsıkı tut elimi,
Görelim birbirimizi.
Haydi, tut elimi
Duyalım birbirimizi.
Atam geleyim yanına,
Öpeyim elini.
Sarılayım sana,
Geleyim ki yanına.
Atam geleyim yanına,
Paylaş sırlarını benimle.
Konuşayım seninle,
Geleyim ki yanına.
Atam geleyim yanına,
Gidereyim hasretimi.
Göreyim bir kere seni,
Geleyim ki yanına.
Atam geleyim yanına,
Beni büyüt yanında.
Görsem bir kere seni,
Geleyim ki yanına
Mertcan YALÇINKAYA
|
ATATÜRK-3
Atam seviyor musun beni?
Ben seviyorum seni.
Biliyorum…
Sende beni seviyorsun.
Çünkü sen seversin çocukları,
Onlarda seni sever.
Sevgisinin daha fazlasını,
Gösterirler.
Sen çocukları seversin
Onlarda seni sever.
Her mısrada…
Her satırda…
İçini döker,
Yalnız şair.
Her konusu senle olsun ister,
Her yalnız şair.
Her konusu senle olsun ister.
Şiir yazarken,
Her yalnız şair.
Senle bütünleşince,
Her isteği olur,
O yalnız şairin.
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
ATATÜRK-2
Atam sen olmasaydın,
Ne yapardık biz burada.
Beklide doğmazdık bile,
Seni ALLAH gönderdi.
Belki bizi çok sevdi,
Belki yanılmışımdır.
ALLAH herkesi aynı sever,
Selanik’te doğdun.
Cumhuriyeti kurdun,
Huzura kavuşturdun…
Ey yüce Atatürk
HER savaşta ALLAH;
Seni bize bağışladı,
Çünkü O senin bizi;
Koruman için,
Seni bağışladı.
ŞMertcan YALÇINKAYA
|
ATATÜRK-4
Elimi tut Atatürk,
Hem de sımsıkı tut.
Sakın bırakma beni,
Bağlı kalayım sana,
Hiç ayrılmayayım senden,
Beni bağla kendine.
Hem de sımsıkı bağla,
Beni yolundan esirgeme.
Isıt içimi Atatürk,
Sakın bırakma beni.
Sakın bırakma,
Beni bırakma Atam.
Ayrılamam senden,
Ben kendimi senin yoluna adadım,
Çünkü sen benim idolümsün,
Ey Mustafa Kemâl.
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
AŞK
Her zaman birine olunulmaz âşık,
Sanata mesleğe de olunulur âşık,
Şiire aşk…
Mısraya aşk…
Aşk bağlanmaktır…
Ta gönülden…
Tutulmaktır…
Aşk…
Sevgi ile bağlanmaktır aşk.
Aşk’a âşık olmaktır aşk…
Sevmek sevilmek değildir hep aşk
Şiir’e tek taraflı bağlanmaktır aşk…
Mertcan YALÇINKAYA
|
HAYATIN
ŞİİRİ
Hayat şiirden ibaret,
Her satırda…
Her mısrada…
Hayat ve şiir aşktan ibaret.
Hayatın şiirini yazdık,
Hayatı şiire uyarladık.
Hiçbir zaman şiirden;
Yani hayattan kopmadık.
Hayatı seviyoruz,
Şiirden kopmuyoruz.
İçimizdeki ateşle;
Hep şiir yazıyoruz!!!
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
BİÇARE
Karşımda var bir biçare
Derdine arar dermane
Derdine derman bulana
Dua eder masumane
Biçareye yardım ettim
Hayır, duasını alıverdim
Yardımın sevabını
İşte kazanıverdim.
Mertcan YALÇINKAYA
GÖRMEK
Görmek gerekmez
dünyayı,
Aşkla bağlanmak
gerek.
Aşkı olmayanın;
Haline ağlamak
gerek
Mertcan YALÇINKAYA
|
CANIM
ANNEM
Annem,
Benim canım annem.
Her zaman beni yoldaş;
Yoldaş sayan annem.
Annem seni çok seviyorum,
Kollarında büyüyorum.
Senin yanında kendimi,
Güvende hissediyorum.
Ben doğduğum andan beri,
Seni anam biliyorum.
Sen olmadığın zaman,
Seni bulmak istiyorum.
Sen öpmediğin vakitte,
Kendimden soğuyorum.
Kendimden soğuyunca,
Seni sevemiyorum.
Anne seviyorum seni,
Yalnız bırakma beni…
Bir ömür boyunca,
Doya doya öpebileyim seni
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
ÇALIŞMAK
Çalıştım,
Kazandım.
Temelimi ben attım,
Yolumu aydınlattım.
Önüm kolaylaştı,
Işığım dağlar aştı.
Işığımı görenler,
Elbet ki yolda
şaştı.
Çalışkan dağlar
aştı,
Tembeller yolda
şaştı.
Yükseldiğimi
görünce,
Herkes kapılar
açtı.
İçim sevgiyle dolu,
Bu yüce Ata yolu.
Çalıştıkça kazanır,
En büyüktür
Türkoğlu
Mertcan YALÇINKAYA
|
BEN
ŞAİRİM
Şairliğim dillere destan,
Mest olurum şiir yazdığım an.
Ben şairim bunu bilin,
Sizi mest edebilirim.
Bu aşk içimde yanıyor,
Bu aşk herkese nasip olmuyor.
Beni dinleyen mest oluyor,
Mest olan şiir yazıyor.
Şairlik içten geliyor,
O halde ben bir şairim.
Bende birine mest oldum adı:
Mehmet Akif Ersoy.
Ey Mehmet Akif!
Artık seni anlıyorum,
Şair şiiri;
Her yerde yazabiliyor.
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
SEVMEK BİR BAŞKA
GÜZEL
Sev sevmek güzeldir gardaş…
Herkes sevilmek ister arkadaş!
Hadi sende sevdiklerinle kucaklaş.
Eminim dostani bir el uzanır;
Sevelim sevilelim diye haykırır.
Sevelim sevilelim…
Bu dünya kimseye kalmaz.
İnsanlar nefretten hoşlanmaz.
Sevmek sevilmek gerek,
Bu dünyada her an hep.
İnsan sevgiyle yaşar,
Zorlukları böyle aşar.
Kalplere sığmaz taşar,
İnsan ne ile coşar?
Elbet sevgiyle coşar.
Sevgi, sevgi, sevgi!
Olmayan insan var mı sanki?
Bence olmaz ama vardır belki.
Cevapsız soruların içinde;
Bu da var sanki.
Birbirimiz kırmayalım,
Sevgiyle yaşayalım.
Bu sevgiyi paylaşalım,
Kinsiz bir yaşam sürelim,
Ömrümüz boyunca.
Mertcan YALÇINKAYA
|
ŞAİR
Ustâdım Mehmet Âkif Ersoy’a:
Şiir yazmaya başladığım an
Beynimde kıvılcımlar koptu
Şairliğimin başlangıcında
Her şeyin payı oldu
Dank etti beynim o an
Herkesin şair olabileceği
Ben şiir yazıyorum ustâd
Eğer beni görüyorsan
Gurur duy!
Baytarken şair oldun dedin:
Nerde var bu ahval!
İlk şiirimi yazdığımda
Esinlendim şiirinden
Gerisi kendinden geldi
Akan bir nehir gibi
Bir gün buluşuruz elbet
O gün için Mertcan sabret
Yumurcak diye kafanı okşar
Ustâdın bir gün elbet
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
SOKAK
Bir gün çıktım sokağa,
Bakındım etrafıma.
Tüm arkadaşlarım, tüm dostlarım,
Bir an göründü karşımda.
Fakat bakınca loş duvarlar karşımda.
Sessizliğe büründü sokak,
Neden acep gidip bakak.
Yollardan su gibi akak,
Niçin sustu acep sokak?
Sokağımı ben çok sevdim,
Her şeyini sebep gösterdim.
Bu sokağı bırakmam dedim.
Çünkü kalpten bağlanıverdim.
Mertcan YALÇINKAYA
|
ŞAİRLİĞİMİN
BAŞLANGICI
Her şey bir performans ödeviyle başladı
Benim yıldızlığım orda parladı
Herkes şiirlerime hayran kaldı
Emekleme dönemim başladı
Ateşim kor olmaya başladı
Korum alevlenip parladı
Herkes şiirlerini benimkiyle
Yarıştırmaya başladı
Çevremde şair oldum
Şiirden şiire kondum
Şiir delisi oldum
Kalktım yürüdüm
Şiire âşık oldum
Küçük Mehmet Âkif yerine kondum…
Mertcan YALÇINKAYA
|
|
|
|
|
YILDIZLAR
Yıldızları izledim bu akşam,
İç çekerek hüzünlü bakaraktan.
Etrafı kaplayan binalardan,
Görünmeyen yıldızlardan…
Ah ne ziyan, ah ne ziyan
Yükselip tutsam yıldızları,
Ne kadar içten, pek tasalı.
Gökler anlatamaz derdini beşere,
Beşer anlam vermez göklerin diline.
Sanki beşer konuşur laf-ı fuzuli,
Beşer* gökleri anlayabilmeli…
Beşer göklere ilgi göstermeli…
Göklerle ilgilenmezsek gelmeyen yağmur hak,
Beşere bu müstahak!
Birde gelmezse yağmur, bolluk, bereket
İşte şu atasözünü söylemek gerek:
Beşer şaşar.
Önemli olan aya, yıldızlara, gökyüzüne;
Uyum göstermek.
09-07-2010 Mertcan YALÇINKAYA
Beşer *=İnsan
|
SOĞUK SABAH
Cama vuran yağmurla,
Esen yel fırtınayla.
Yağan kar dolayısıyla,
Hâlâ soğuk sabah…
Senin aşkın olmayınca,
Bu ellerim boş kalınca.
Ellerimiz buluşmayınca,
Hâlâ soğuk sabah…
10-07-2010
Mertcan YALÇINKAYA |
|
ZAMAN
Zamanı iyi kullan,
Ders çalış, kitap oku heman.
Sorunları sil at kafandan,
Her zaman hayata odaklan.
İyi değildir boş duran,
Daha iyi boş çalışan.
Zamanı iyi kullan,
Gözden düşüp, alçalmayan
Hiç bir türlü yılmayan.
Vakit nakittir diyen,
Yeni nesiller gerek!
10-07-2010 MertcanYALÇINKAYA |
|